عشق آمدنی است نه آموختنی......

 اين كلام حرف آخر من است: بدون تو هرگز!!!  
اين عشق تو سرپناه آخر من است، و اين دوست داشتنت، تنها اميد بودن من است....
بدون تو حرفي براي گفتن نيست به جز يك كلام، آن هم كلام آخر: خدانگهدار زندگي!
بدون تو جايي براي ماندن نيست و هيچ راهي براي زنده بودن نيست ....
چشم به راه تو مي باشم در اين جاده زندگي، با پاهاي خسته و دلي پر از اميد!
وقتي غروب مي شود و تو نمي آيي، دلم پر از خون مي شود و چشمهايم پر از اشك...
باز به انتظار طلوع و آمدنت مينشينم، دلم مي خواهد آن لحظه همچو خورشيد در آسمان قلبم طلوع كني....
اي واي از فردا.....و واي از آن روزي كه آسمان ابري و دلگرفته باشد....
آن زمان خورشيدي در آسمان نيست، و باز بايد به انتظارت نشست.......
نشست و گريست با همان دل پر از خونة با آن پاهاي خسته و قلبي شكسته.....
اين كلام حرف آخر من است: بدون تو هرگز!
اين عشق تو سرپناه آخر من است و اين غروب آغاز دلتنگي هاي من است....
بدون تو جايي نيست براي ماندن، بدون تو بايد سر به بيابان زد....
آري اين كلام حرف آخر من است: بدون تو هرگز!